Dr.BehzadRahmani

M.D
F.C.C.P
فوق تخصص جراحی ریه وقفسه صدری
عضو کالج جراحان سینه آمریکا  

متخصص جراحی عمومی
(گوارش-گواتر)
نظام پزشکی18518 

 

روشهای درمان سرطان معده

روشهای درمان سرطان معده

شش درمان استاندارد برای سرطان معده عبارتند از عمل جراحی، شیمی درمانی، پرتو درمانی، شیمی – پرتو درمانی، درمان هدفمند و ایمنی درمانی. انواع درمانها جدید نیز در آزمایشهای بالینی در حال بررسی و آزمایش هستند. درمان سرطان معده میتواند عوارضی به دنبال داشته باشید. بیماران میتوانند در مورد شرکت در درمانهای جدید در حال آزمایش بالینی، فکر کنند و در صورت تمایل اقدام نمایند.

انواع مختلف درمان برای بیماران سرطان معده

انواع درمانها برای بیماران مبتلا به سرطان معده وجود دارد. برخی از درمانها استاندارد هستند (درمانهایی که در حال حاضر مورد استفاده قرار دارند) و برخی دیگر در آزمایشهای بالینی تست میشوند. درمانهای در حال بررسی در آزمایشهای بالینی در واقع تحقیقاتی هستند که برای کمک به پیشرفت و بهبودی درمانهای کنونی یا دستیابی به اطلاعاتی در مورد درمانهای جدید برای بیماران استفاده میشوند. هنگامی که آزمایشهای بالینی نشان دهنده که درمان جدیدی بهتر از درمانهای استاندارد است، درمان جدید ممکن است به درمان استاندارد تبدیل شود. برخی از آزمایشهای بالینی تنها برای بیمارانی استفاده میشوند که درمانی را شروع نکرده اند.

 

شش نوع درمان مرسوم برای سرطان معده

 

  1. عمل جراحی

عمل جراحی متداولترین درمان تمامی مراحل سرطان معده است. انواع عمل جراحی به صورت زیر است:

  • گاسترکتومی ساب توتال (برداشتن بخشی از معده): در این عمل جراحی بخشی از معده که حاوی سرطان است، غدد لنفاوی مجاور و بخشهایی از بافتها و اندامهای دیگر نزدیک تومور برداشته میشوند. طحال نیز ممکن است برداشته شود. طحال اندامی است که لنفوسیتها را میسازد، لنفوسیتها و گلبولهای قرمز خون را در ذخیره میکند، خون را تصفیه میکند و گلبولهای قرمز قدیمی را تخریب مینماید. طحال در سمت چپ شکم نزدیک معده قرار دارد.

 

  • گاسترکتومی کامل (برداشتن کامل معده): در این عمل جراحی تمامی معده، غدد لنفاوی مجاور و بخشهایی از مری، روده کوچک و بافتهای دیگر نزدیک تومور برداشته میشوند. طحال نیز ممکن است برداشته شود. مری به روده کوچک وصل میشود بنابراین بیمار میتواند به بلعیدن و غذا خوذدن ادامه بدهد.

اگر تومور معده را مسدود کرده باشد اما سرطان را نمیتوان با عمل جراحی استاندارد کامل برداشت، درمانهای زیر ممکن است استفاده شوند:

شکل- استنت گذاری

جایگذاری استنت اندولومینال: در این روش یک استنت (لوله انعطاف پذیر باریک) برای باز نگه داشتن مجراهایی مانند سرخرگ یا مری، جایگذاری میشود. برای تومورهایی که چنین مجراهایی را در داخل یا خارج از معده مسدود کرده اند، عمل جراحی برای جایگذاری استنت از مری تا معده یا از معده تا روده کوچک انجام میشود تا بیمار بتواند به صورت طبیعی غذا بخورد.

درمان اندولومینال با لیزر: در این روش با اندوسکوپ (شلنگ باریک و سبک) که لیزر به آن وصل است، برش انجام میشود. لیزر نور متمرکز و شدیدی میتاباند که به عنوان چاقو عمل کرده و برش انجام میدهد.

شکل- گاستروژوژونوستومی

گاستروژوژونوستومی: عمل جراحی برای برداشتن بخشی از معده که سرطانی شده و دریچه روده کوچک را مسدود کرده است. در این عمل معده به تهی روده (بخشی از روده کوچک) وصل میشود تا غذا و دارو بتواند از معده به روده کوچک برسد.

 

2- شیمی درمانی

شیمی درمانی درمان سرطان است که برای آن از داروهایی برای متوقف کردن رشد سلولهای سرطانی استفاده میشود. این کار با کشتن سلولها یا متوقف کردن تکثیر آنها انجام میشود. هنگامی که شیمی درمانی به شکل خوراکی یا تزریقی در داخل رگ یا عضله مصرف میشود، دارو وارد جریان خون شده و به سلولهای سرطانی سرتاسر بدن میرسد (شیمی درمانی سیستمی). هنگامی که شیمی درمانی مستقیما در مایع مغزی نخاعی، داخل یک عضو یا حفره های بدن مانند شکم قرار میگیرد تاثیر اصلی آن بر سلولهای سرطانی همان ناحیه خواهد بود (شیمی درمانی منطقه ای). روش دادن شیمی درمانی بستگی به نوع و مرحله سرطان دارد.

- پرتو درمانی

در پرتو درمانی از پرتوی ایکس با انرژی بالا یا انواع دیگر تشعشع برای از بین بردن سلولهای سرطانی یا جلوگیری از رشد آنها استفاده میشود. دو نوع اصلی پرتو درمانی عبارتند از:

پرتو درمانی خارجی که در آن دستگاه در خارج از بدن قرار میگیرد تا پرتوها را به سمت سلولهای سرطانی بفرستند.

پرتو درمانی داخلی که در آن از مواد رادیواکتیو مهر و موم شده در داخل سوزن، دانه، سیم یا کاتتر استفاده میشود که مستقیما نزدیک یا داخل بخش سرطانی قرار میگیرد.

روشی که برای پرتو درمانی استفاده میشود بستگی به نوع و مرحله سرطان دارد. پرتو درمانی خارجی برای درمان سرطان معده استفاده میشود.

 

4- شیمی پرتو درمانی

شیمی پرتو درمانی ترکیبی از شیمی درمانی و پرتو درمانی برای افزایش کارایی درمان است. شیمی – پرتو درمانی پس از عمل جراحی انجام میشود تا خطر بازگشت سرطان را کاهش دهد که در این حالت به آن درمان اَدجُووِنت ( کمکی) گفته میشود. شیمی – پرتو درمانی پیش از جراحی که برای کوچک کردن تومور انجام میشود و به آن نِئو اَدجووِنت (پیش جراحی) گفته میشود، در حال مطالعه و بررسی است.

- درمان هدفمند

درمان هدفمند نوعی درمان است که در آن از داروها یا موادی برای شناسایی سلولهای سرطانی و حمله به آنها استفاده میشود بدون این که به سلولهای طبیعی بدن آسیبی وارد شود. درمان پادتن مونوکلونال نوعی درمان هدفمند است که برای سرطان معده استفاده میشود.

در درمان پادتن مونوکلونال از پادتن هایی استفاده میشود که در آزمایشگاه از یک نوع سلول سیستم ایمنی ساخته شده اند. این پادتن ها میتوانند موادی را در سلولهای سرطانی یا مواد معمولی را که به رشد سلولهای سرطانی کمک میکنند، شناسایی نمایند. این پادتن ها به این مواد متصل شده و سلولهای سرطانی را نابود میکنند، رشد آنها را متوقف میکنند و یا از گسترش آنها جلوگیری مینمایند. پادتن های مونوکلونال با تزریق به بیمار داده میشوند. این داروها ممکن است به صورت تنها و یا با داروهای حامل، سموم یا مواد رادیواکتیو مستقیما به سلولهای سرطانی تزریق شوند. برای سرطان معده مرحله چهار و سرطان معده ای که عود کرده است پادتن های مونوکلونال مانند تراستوزوماب (trastuzumab) و راموسیروماب (ramucirumab) ممکن است استفاده شود. تراستوزوماب تاثیر پروتئین فاکتور رشد HER2 را که سیگنال رشد به سلولهای سرطان معده میفرستد را خنثی میکند و راموسیروماب تاثیر پروتئین VEGF را از بین میبرد و ممکن است از رشد رگهای خونی جدیدی که تومورها برای رشد به آنها نیاز دارند جلوگیری نماید.

- ایمنی درمانی

ایمنی درمانی درمانی است که در آن از سیستم ایمنی بدن برای مقابله با سرطان سود برده میشود. در این روش موادی توسط بدن و یا در آزمایشگاه ساخته میشود تا دفاع طبیعی بدن در مقابل سرطان را تقویت یا ترمیم کند. این نوع درمان سرطان را درمان بیولوژیک یا بیوتراپی نیز مینامند.

درمان Immune checkpoint inhibitor (بازدارنده ناظر ایمنی) نوعی ایمنی درمانی است. در حالت عادی در بدن پروتئین PD-1 در سطح سلولهای تی (T) واکنش ایمنی بدن را تحت نظر میگیرد. هنگامی که این پروتئین (PD-1) به پروتئین دیگری به نام PDL-1 در یک سلول سرطانی وصل میشود، باعث توقف نابودی سلولهای سرطانی توسط سلول تی میشود. اما داروهای بازدارنده PD-1 به  PDL-1 وصل میشوند، در نتیجه دیگر پروتئین PD-1 به پروتئین  PDL-1 سلول سرطانی متصل نمیشود. این امر به سلولهای تی امکان نابود سازی سلولهای سرطانی را میدهند. پمبرولیزوماب نوعی بازدارنده ناظر ایمنی هستند.

شکل- در تصویر بالا پروتئینهای ناظر بر ایمنی مانند PD-L1 در سلولهای تومور سرطانی و PD-1 در سلولهای تی بر واکنش سیستم ایمنی نظارت میکنند. اتصال پروتئین ناظر سلول سرطانی به پروتئین ناظر سلول تی باعث میشود سلول تی دیگر سلولهای تومور را از بین نبرد (تصویر سمت چپ). بازداری از متصل شدن پروتئین ناظر سلول سرطانی به پروتئین ناظر سلول تی ایمنی با کمک داروی بازدارنده ناظر ایمنی انجام میشود که به سلولهای تی امکان نابودی سلولهای سرطانی را میدهد (تصویر سمت راست).

 

پیگیریهای بعدی درمان سرطان معده

برخی از آزمایشهایی که برای تشخیص سرطان یا تعیین مرحله آن انجام شده بودند، ممکن است تکرار شوند. برخی از آزمایشها برای این تکرار میشوند که پزشک ببیند درمان چگونه عمل میکند. تصمیم گیری درباره ادامه درمان، تغییر و یا توقف آن بستگی به نتیجه این آزمایشها دارد.

برخی از آزمایشها پس از پایان درمان هر از گاهی انجام میشوند. نتیجه اینها نشان میدهد وضعیت بیمار تغییری کرده است یا آیا سرطان بازگشته است یا خیر. به این آزمایشها چکاپ یا آزمایشهای پیگیری گفته میشود.

آزمایشهای دیگری که ممکن است انجام شود  به صورت زیر است:

آنتی ژن کارسینوامبریونیک (CEA) و CA 19-9 : در این آزمایش یک نمونه بافت مورد بررسی قرار میگیرد تا میزان مواد مشخصی که توسط اندام، بافت یا سلولهای تومور در بدن تولید میشود، اندازه گیری شود. برخی مواد مشخص هنگامی که تا اندازه مشخصی افزایش پیدا میکنند، با انواع مشخصی از سرطان همراه هستند. به این مواد نشانگرها یا مارکرهای تومور گفته میشود. اگر میزان آنتی ژن کارسینوامبریونیک (CEA) و CA 19-9 بیشتر از حد نرمال باشد ممکن است به معنی بازگشت سرطان باشد.

 

 

 

 

برچسب ها: سرطان معده
دسته ها: مقاله ها

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.
 

آخرین نوشته ها