Dr.BehzadRahmani

دکتر بهزاد رحمانی 
M.D
F.C.C.P
فوق تخصص جراحی ریه وقفسه صدری
(توراکس)
عضو کالج جراحان سینه آمریکا  

متخصص جراحی عمومی

(گوارش-گواتر)
نظام پزشکی18518 

 

آیا کولیت اولسراتیو درمان میشود؟

آیا کولیت اولسراتیو درمان میشود؟

کولیت اولسراتیو یا کولیت زخمی یک بیماری التهابی روده است که در اصل بر دیواره داخلی روده بزرگ تاثیر میگذارد. این بیماری خود ایمنی روند عود – فروکش دارد یعنی در دوره هایی بیماری عود میکند و سپس فروکش مینماید.

در حال حاضر هیچ درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد. درمانهای پزشکی کنونی، فاصله بین دوره های عود بیماری را بیشتر میکنند و شدت عود را کاهش میدهند. برای این منظور دارو و عمل جراحی به کار گرفته میشود.

با این حال تحقیقات بر روی کولیت اولسراتیو ادامه دارد تا روشهای دیگری برای کاهش التهاب این بیماری خود ایمنی پیدا شود.

 

درمانهای جدید کولیت اولسراتیو

دو نوعه داروی جدید برای درمان کولیت اولسراتیو یا زخمی در سالهای اخیر ساخته شده است که عبارتند از داروهای مهار کننده جانوس کیناز (به اختصار به آن جک JAK میگویند) و بیوسیمیلارها.

  • بیوسیمیلارها

بیوسیمیلارها دسته جدیدتری از داروهای کولیت اولسراتیو هستند. این داروها کپی پادتن (آنتی بادی) هایی هستند که در داروهای رایج کولیت اولسراتیو (داروهای بیولوژیک) مورد استفاده قرار میگیرند. داروهای بیولوژیک درمانهای بر پایه پروتئین هستند که با به کار گیری پادتنها برای کنترل فرایند التهابی، به بهبودی موارد متوسط تا شدید کولیت اولسراتیو کمک میکنند.

بیوسیمیلارها همانند داروهای بیولوژیک کار میکنند. تنها تفاوت آنها در این است که بیوسیمیلارها کپی های پادتنهای مورد استفاده در داروهای بیولوژیک هستند.

از جمله نمونه های این داروها عبارتند از:

ادالیمومب – ادبم (adalimumab-adbm)

ادالیمومب – اتو (adalimumab-atto)

اینفلیکسیمب – ابدا (infliximab-abda)

اینفلیکسیمب – دیب (infliximab-dyyb)

اینفلیکسیمب – کبتکس (infliximab-qbtx)

 

داروهای مهار کننده جک

در سال 2018، سازمان نظارت بر غذا و داروی امریکا (اف دی ای) نوع جدیدی داروی مهار کننده جک را برای موارد شدید کولیت اولسراتیو تایید کرد به نام توفاسیتینیب (tofacitinib ). توفاسیتینیب اولین داروی خوراکی مورد استفاده برای درمان کولیت اولسراتیو شدید است. سابقا این دارو برای درمان آرتروز پسوریاتیک و آرتروز روماتیسمی مورد تایید قرار گرفته بود.

توفاسیتینیب با مهار آنزیمهای جک به کنترل التهاب کمک میکند. این دارو بر خلاف درمانهای ترکیبی دیگر، با داروهای سرکوب کننده ایمنی یا بیولوژیک استفاده نمیشود.

 

درمانهای آتی کولیت اولسراتیو

علاوه بر داروها، محققان به دنبال بررسی درمانهای دیگر برای پیشگیری و درمان التهابهای گوارشی ناشی از کولیت زخمی هستند. آزمایشهای بالینی بر روی درمانهای زیر، در حال انجام هستند:

درمان با سلولهای بنیادی – این روش ممکن است به سیستم ایمنی بدن کمک کند مجددا تنظیم شده و التهاب را کاهش دهد و بافتها فرصت ترمیم پیدا کنند

پیوند مدفوع – در این روش مدفوع سالم از یک اهدا کننده به بیمار پیوند میشود تا به بازگرداندن تعادل میکروبی گوارش او کمک کند

شاهدانه ممکن است بتواند به کاهش التهاب کلی بدن از جمله التهاب ناشی از کولیت زخمی کمک کند

 

درمانهای کنونی کولیت اولسراتیو

شماری از داروها برای درمان کولیت اولسراتیو به کار گرفته میشوند که همگی برای کنترل التهاب روده و توقف آسیب دیدگی بافتها و مدیریت علائم بیمار، استفاده میشوند.

دارو درمانی برای موارد خفیف تا متوسط بیماری در نظر گرفته میشود. معمولا پزشک یک یا چند مورد از داروهای زیر را برایتان توصیه میکند:

کورتیکواستروئید (داروهای کورتون)

داروهای بیولوژیک

آمینوسالیسیلات ها (5-ASA)

داروهای تعدیل کننده ایمنی

 

عمل جراحی

چنین براورد میشود که یک سوم بیماران کولیت زخمی در نهایت نیاز به عمل جراحی پیدا میکنند. علائم بیماری مانند دل درد، اسهال خونی و التهاب روده را میتوان با عمل جراحی متوقف کرد.

عمل جراحی برداشتن تمامی روده، علائم را به طور کامل برطرف میکند. با این حال کولکتومی کامل با عوارض دیگری همراه است. به همین خاطر کولکتومی ناقص گاهی اوقات بر آن ارجحیت دارد. در کولکتومی ناقص (ناکامل) تنها بخش بیمار روده، برداشته میشود.

با این حال عمل جراحی برای همه لازم نیست و تنها برای موارد شدید بیماری، در نظر گرفته میشود.

عمل جراحی برداشتن روده برای افرادی که طی سالها به درمانهای دیگر پاسخ نداده اند، توصیه میشود.

 

جراحی برداشتن کل روده یا بخشی از آن؟

در برداشتن کل روده، تمامی روده بزرگ برداشته میشود. این تنها علاج واقعی و قطعی کولیت زخمی است اما کیفیت زندگی را کاهش میدهد. در جراحی برداشتن بخشی از روده، جراح نواحی بیمار روده را با کمی از بافتهای سالم دو طرف، برش میزند و برمیدارد. در صورت امکان، دو انتهای باقیمانده آن با عمل جراحی به هم پیوند میخورد و عملکرد دستگاه گوارش دوباره برقرار میشود.

اگر نتوان عمل برداشتن بخشی از روده و پیوند دادن دو سر باقی مانده روده را انجام داد، در دیواره شکم سوراخی ایجاد میشود تا مواد دفعی خارج شده و در کیسه ای جمع شود.

 

عمل جراحی اورژانسی

عمل جراحی اغلب تا زمان شدید شدن علائم یا تغییرات دیسپلازی به سمت بروز سرطان، به تعویق می افتد اما برخی بیماران ممکن است به علت خطرات مربوط به نگه داشتن روده بیمار، لازم باشد عمل جراحی اورژانسی انجام بدهند.

افرادی که موارد زیر را تجربه میکنند، به عمل جراحی اورژانسی نیاز پیدا میکنند:

مگاکلون سمی (بزرگ شدن مرگبار روده بزرگ)

خونریزی غیر قابل کنترل روده بزرگ

سوراخ شدن روده

اورژانسی شدن جراحی عوارض و خطراتی میتواند به دنبال داشته باشد. همچنین احتمال این که بیماری که جراحی اورژانسی کولیت اولسراتیو انجام میدهد حداقل نیاز موقتی به کیسه دفع یا کولستومی پیدا کند، بیشتر میشود.

دسته ها: مقاله ها

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.
 

آخرین نوشته ها